<< Terug naar blog

Kun je je baby teveel verwennen?

Geplaatst op 2 maart 2019, in Kraamweek

Deze zinnen klinken je waarschijnlijk wel bekend en heb je als mama waarschijnlijk al vaak moeten horen: ‘ Heb je je baby nu weeral vast’ – ‘Laat je baby nu toch eens huilen, daar worden ze zelfstandig van’ – ‘Je maakt het je baby gewend om altijd gepakt te worden’ – ‘je baby zal heus wel vanzelf in slaap vallen’, …

Deze uitingen brengen je waarschijnlijk als mama wat in de war, want je moedergevoel en elke reflex van je lichaam zegt je je baby dicht bij je te nemen om te troosten. Hierdoor vraag je je dan als mama waarschijnlijk ook af of je er wel goed aan doet om je eigen hart te volgen en je baby bij de minste uiting van huilen bij je te nemen.

Ook ik als vroedvrouw merk heel wat twijfels bij mijn mama’s rond dit feit en krijg om die reden er dan ook heel wat vragen rond. Vandaar wil ik via deze blog jullie een duidelijk antwoord aanreiken op de vraag: ‘Kun je je baby te veel verwennen?’ En daarmee de adviezen van anno de jaren twintig tot vijftig die je net hebt gelezen, in de bovenste paragraaf als niet waar verklaren.

Maar hoe zit het nu echt?

De hersentjes bij je baby werken nog niet zoals de hersenen gelijk van ons als volwassene. De hersentjes zijn bij de geboorte van je baby dus nog lang niet af. Verbindingen worden maar langzamerhand gemaakt. Tot een leeftijd van ongeveer 5 à 6 maand worden die hersentjes aangestuurd vanuit het intuïtieve en instinctieve. Vandaar dat je baby nog niet bewust kan denken. Wanneer je baby dus honger heeft, pijn heeft, te koud of te warm heeft, een natte luier heeft, schrikt van iets of huidcontact nodig heeft, zal hij beginnen huilen. Dit is de enige manier hoe je baby je kan laten weten dat hij/zij iets nodig heeft.

Een baby is zeer kwetsbaar, sensitief en zeer afhankelijk van iemand om te overleven. Een baby heeft om die reden dan ook iemand nodig die voor hem/haar zorgt. Iemand die voldoet in zijn/haar fundamentele behoeften en bovenal ook onvoorwaardelijke liefde en geborgenheid geeft. Als mama heb je je baby 9 maanden lang gedragen in jouw buik, om die reden is jouw baby ook het liefst dicht bij jou en vindt hij de nodige troost, rust en nodige veiligheid bij jou. Je baby kan dus nog niet echt een link leggen tussen het huilen en het opgepakt worden door mama. Je baby kan ook nog geen link leggen met de lieve zachte woordjes die je hem influisterd, maar zal wel stoppen met huilen omdat hij/zij zich veilig voelt. Je veilig voelen is een fundamentele behoefte en wanneer hierin niet voldaan wordt kan dit gevolgen hebben. Wanneer je baby huilt en er komt geen reactie, gaat zijn hele lichaampje in een situatie van stress door een teveel aan het stresshormoon cortisol. Dit kan zijn impact hebben op het latere sociale functioneren en het omgaan met frustraties. En ja inderdaad, wanneer je je baby laat huilen zal je baby plots stoppen met huilen. dit komt vooral om je baby dan dat moment gewoon volledig uitgeput is. Je baby onvoorwaardelijke liefde en geborgenheid geven is dus zeker geen overbodige luxe.

Pas vanaf 5- 6 maanden wordt een baby zich meer bewust en begint oorzaak en gevolg aan elkaar te koppelen, doordat de hersentjes meer verbindingen beginnen te maken. Zo is een eerste bewuste glimlach bijvoorbeeld een allereerste verbinding. Zo volgen er meer en meer na elkaar. Vanaf een leeftijd van 5 à 6maand kun je beginnen met liefdevolle en veilige grenzen te stellen rekening houdend met je baby. Als moeder voel je hierbij zeker intuïtief aan wanneer het mogelijk is om je baby iets langer te laten wachten, en te leren omgaan met frustraties.

Kortom een baby die huilt zomaar laten huilen is niet echt een goed idee. Dus lieve mama’s neem jullie baby gerust veel bij jullie, zonder enig schuldgevoel doordat die ene persoon zei dat je je baby anders teveel verwent. Hou je baby gerust dicht tegen je aan (skin to skin), zo vaak en zo lang als jij dat zelf wilt. Want wat is er nu niet fijner dan in een angstige situatie de warme huid te voelen, van de persoon die je het meest vertrouwt.
En als er iemand begint over hoe erg je je baby hiermee wel verwent,…
​ je weet nu wel beter want een blije baby is immers ook een blije mama.

Vroedvrouw Evelyne Heyerick

Over de auteur


Geschreven door: Evelyne Heyerick

Wie is Evelyne Heyerick? De weg om zelf kinderen te krijgen was niet gemakkelijk voor Evelyne en haar man. Het gevoel om voor de eerste keer zwanger te zijn was dan ook on-be-schrijfelijk voor haar! Zoveel jaartjes later telt Evelyne's gezin 4 schatten van kinderen. Het is dan ook door de weg om kinderen te krijgen, het zwanger zijn, de bevalling van haar eigen kinderen en de kraamperiode dat haar interesse naar vroedkunde is gegroeid. Vanuit dit gevoel is ze gestart met de opleiding tot vroedvrouw, daarnaast heeft ze heel wat ervaringen kunnen opdoen in verschillende ziekenhuizen en bij andere zelfstandige vroedvrouwen. Uiteindelijk heeft dit alles haar gebracht waar ze wilde staan. Namelijk, een eigen praktijk uitbouwen als zelfstandige vroedvrouw.